پس از پخش بخش چهارم سریال که رخدادهای فتنه یک سال گذشته را هوشمندانه و لطیف به طنز کشید و از قرار معلوم و بنا به گفته مرتضی میرباقری، معاون اسبق سیما در بازدید از پشت صحنه این سریال، همه این سکانس ها با هماهنگی و اطلاع رسانه ملی بوده، تیغ تیز سانسور به جان این سریال افتاده است، به گونه ای که حتی معاون اسبق سیما از گفتن آن ابایی نداشته و آن را بیشتر از دیگر سریال ها نمی داند، نکته قابل تأمل، سانسورهایی است که احتمالا بی دلیل و از ترس فشارهای دیگران بر صدا و سیما در بخش هایی از این سریال در حال انجام بوده و در جاهایی مشهود است که بخش هایی از داستان همانند فیلم های سینمایی خارجی - که از تلویزیون جمهوری پخش می شود - می پرد؛ اما وقتی هزینه آن بالا می رود که دست دوستان در انجام این اصلاحات رو شده و برخی از افراد فرصت طلب، آن را دستاویزی برای به سخره گرفتن نظام و رسانه ملی می نمایند.
مصداق این بحث، سکانسی است که در اینترنت گذاشته شده و سایت های معاند نظام نیز تغییرات درون آن را تحریف تاریخ نامیده اند و برای تاریخ کشور، نقش دایه مهربانتر از مادر بازی می کنند؛ کسانی که تا امروز، ذره ای برای تاریخ این مرز و بوم زحمتی نکشیده و رنجی نبرده اند، به میدان آمده و داعیه دار تحریف تاریخ شده اند.
چرا آقایان این دیالوگ را عوض کرده اند که امروز صدای بیگانگان در دفاع از تاریخ این مرز و بوم به صدا دربیاید؟ آیا این به معنی ترس از یک جریان خاص است که تحمل هیچ نقد و شوخی را با خود نداشته و می تواند فشار بسیاری به رسانه ملی بیاورد؟ آیا این ترس و واپس دادگی باید به اندازه ای باشد که بیگانگان از آن سوءاستفاده کنند؟
و آیا همه سانسورهای این سریال از همین دست است؟!